گاهى چنان بدم كه مبادا ببينيم
حتى اگر به ديده رؤيا ببينيم
من صورتم كه به شعرم شبيه نيست
بر اين گمان مباش كه زيبا ببينيم
شاعر شنيدنى ست ولى ميل توست
آماده اى كه بشنوى ام يا ببينيم
اين واژه ها صراحت تنهايى من اند
با اين همه مخواه كه تنها ببينيم
مبهوت مى شوى اگر از روزن ات شبى
بى خويش در سماع غزل ها ببينيم
يك قطره ام و گاه چنان موج مى زنم
در خود كه ناگزيرى دريا ببينيم
شب هاى شعر خوانى من بى فروغ نيست
اما تو با چراغ بيا تا ببينيم
                                          بهمنی

....................................................

ما کماکان کر هستیم.رسما ۵۰ درصد حرفا رو نمیشنویم.اون ۵۰ درصد بقیه رو هم بی خیال میشیم.

فکر کنم بهتره برم تو فکر تیپ جدید...سمعک پیرمردی...عینک ته استکانی با نخ گردن...پالتو چرمی پاره...

....................................................

امروز تولد چش خوشکل بید.ما از خودمون تبریک در وکنیم.

ای قشنگ.ای باقلوا.ای فندک.ای پیراشکی...تولدت مبارک