فكر كنم بعد از اينهمه وقت بايد سلام كنم

-----------------------------

شب از نيمه گذشته

من مرده ام

و كسي برايم شعر باران صدفهاي سياه مي خواند

 آه دختر

با چشمهاي خنده براندازت

تصنيف كدام آوازه خوان را فرياد مي كني…

كه شب

ستاره از ستاره اش بشكفد

و شهر

سكوت مبهمش را بهراسد

طعم شهوت كدام بوسه را كنار خواهي زد

تا يك لحظه ي ديگر

                        ببينمت

من مرده ام و كسي ديگر

نيمه شب ها را

با باد و بوسه و انگور نمي رقصاند

 برقص….

         برقص…

                    برقص...

                           (به رسم مرغ دريايي برقص...)

شب از نيمه گذشته

و فقط يك حرف مشترك ميان ماست

 قلمت را بردار و مرا هاشور بزن

        كه فردا

              ديوار حاشا چندان هم بلند نيست

تمام زندگيم را همين پنج حرف اسمت

ادامه خواهد داد

آه دختر...

من مرده ام

 به شرم كودكانه اي

به دستان حلقه بر گردني

به رقصي

به ترانه اي

 نگاهت را از روي زمين بردار

روزي برف ، من و تو را

تا كمركش ايستادن فرو خواهد خورد

و چراغ خواهد شكست

 گريه كن

گريه كن و ستاره ها را آب بده

 آه دختر

آه از مردم زنده و مرده شان تنها

آه از ترانه هاي گفته و نگفته شان موهوم

 به شانه هاي كدام غزل تكيه خواهي داد

تا خواب مرا ببيني

مشت پاييز بر شيشه

و هوايي كه روسريت را پرواز دهد

اين است تمام زندگي

 نگاه كن و برقص

نگاه كن و گريه كن

نگاه كن...

نگاه كن..........

نگاهت را از زمين برگير

                            تا ديگر

                                   ستاره اي خاكي نشود...

///////////////////////////////////////

و معرفی دوستان تازه به وبلاگ کشانيده شده ام:

حميد شرفی و محبوبه وفائيان